Nawet największe pustynie mają swoją ...

 Natura nie ma ani pęknięć, ani przerw. Przy całym swoim długim rozciągu, i przy wszelkiej swej różnorodności, nigdy się nie zaprzecza; jest rzeczą stałą, choć każdą godzinę odsłania przed nami nowe oblicze.

 Gdy w listopadzie liść na szczytach drzew się trzyma, to w maju na nowe liście spadnie jeszcze zima.

 Lisowi, choć już położony, jeszcze nie dowierzaj.

 Każda sowa głupia w dzień.

 Gdy w Gromniczną z dachów ciecze, zima jeszcze się przewlecze.

 Natura nie potrzebuje człowieka, to człowiek potrzebuje natury. Jej piękno nadaje sens naszemu istnieniu, jej siła przypomina o naszej kruchości, a jej bezinteresowność uczy dobroci.

 "Natura nie potrzebuje żadnych naszych wyróżnień, aby być piękna. To, co jest śliczne, jest zawsze śliczne, a co jest biedne, niewiele pomoże mu uznaniowy laur."

 Bitemu psu dosyć kij pokazać.

 Kto ibisowi dał mądrość, a rozum dał kogutowi?

 Gdy patrzę na te niezmierzone przestrzenie, na te ogromy niebios i ziemi, zastanawiam się, jakim jestem dla nich niczym. A jednak to ja, człowiek, jestem świadkiem ich istnienia i podziwiam ich majestat. To ja, maluch, patrzy na nie i dostrzega ich piękno. To ja, istota tak malutka i krucha, mogę cieszyć się tym, co przede mną, i rozumieć to, co dostrzegam. Tylko ja, człowiek...