Starożytne Mądrość
Usquam nemo, quia nemo bonus nisi discit. Unde discere non nobis solum nati sumus sed aliquid dare.
Starożytne mądrości łacińskie podkreślają znaczenie nauki i dzielenia się wiedzą.
Lupus in fabulao wilku mowa, a wilk tuż.
Non scholae, sed vitae discimus. Nie dla szkoły, ale dla życia uczymy się. Ten klasyczny cytat łaciński przypomina nam, że nauka nie powinna być realizowana tylko w kontekście edukacji formalnej, ale powinna być procesem ciągłym, który przekształca naszą codzienną egzystencję.
Vitam regit fortuna, non sapientia. Vita brevis, ars longa. Vita fugit, sicut umbra. Quid est vita? Mors certa, hora incerta.
Ave atque vale, omnium rerum vicissitudo. Memento mori - utinam ne memoria nostri periret, post mortem.
Diem perdidistraciłem dzień(bo nie zrobiłem nic dobrego).
Dum spiro, spero. Kiedy oddycham, kiedy żyję - mam nadzieję. Et nos cedamus amori. I my ustąpmy miłości. Amor vincit omnia, et nos cedamus amori. Miłość zwycięża wszystko, niechaj i my ustąpimy miłości.
Est modus in rebus, sunt certi denique fines quos ultra citraque nequit consistere rectum. Istnieje miara we wszystkim, są w końcu pewne granice, poza którymi i po tej stronie których nie może istnieć to, co jest właściwe.
Homo sum, humani nihil a me alienum puto, czyli Jestem człowiekiem i nic, co ludzkie, nie jest mi obce.
Ridentem dicere verumz uśmiechem mówić prawdę.
Anima vilispodła dusza.