Kochałam go bardzo mocno - odparła. - Lecz jeszcze bardziej ...

 Jak strumienie i rośliny, dusze także potrzebują
deszczu, ale deszczu innego rodzaju: nadziei,
wiary, sensu istnienia. Gdy tego brak, wszystko
w duszy umiera, choć ciało nadal funkcjonuje.
Można wtedy powiedzieć:
„W tym ciele żył kiedyś człowiek”.

 Jest czas milczenia i czas mówienia.

 (...) woda, tchórzostwo i żądza zawsze poszukują najniższego punktu.

 Do przyszłości, czy przeszłości, do czasów,
w których myśl jest wolna, w których ludzie różnią się między sobą i nie żyją samotnie.
Do czasów, w których istnieje prawda.
Z epoki identyczności, z epoki samotności,
z epoki Wielkiego Brata, z epoki
dwójmyślenia pozdrawiam was!

 Gdy nie ma gdzie zawrócić, trzeba iść na przód.

 Nigdy nie mów o tym, na czym się nie znasz.

 Na ogół nie zabija się ludzi, z którymi ma się umówione spotkanie.

 Jak się sądzi człowieka: wielkością bohaterstwa czy rozmiarem klęski?

 Czasem trzeba dokonać małej zdrady, by się uchronić przed dużą.

 Chodzi mi o to, że pisarze... kształtują życie swych bohaterów.