Domem Irlandczyka jest jego trumna.

 Kto wie, czy życie to nie śmierć, a śmierć, czy nie jest życiem?

 W muzealnej kawiarni mówi: - Muszę się odnaleźć. Jakbym zaczynała od zera.

 Nie urodziłem się po to, aby ktoś mnie zniewalał!

 Cieszę się kiedy mnie obgadujesz. To miło, że jesteś tak zainteresowany moją osobą, że musisz się tym z kimś podzielić :)

 Nie ten jest mądry, kto wiele spraw umie,lecz kto złe od dobrego rozeznać rozumie.

 A gdy spojrzysz iskrami twych oczu - szaleję!

 Pierwsze tygodnie po dniu wolnym od pracy należały do najcięższych, bo były zbyt bliskie czegoś,
co stało się już przeszłością, a nie mogło
wchodzić jeszcze w grę jako obietnica przyszłości.

 Każdy ma jakiś resentyment.

 Niczym zakochany diplodok trąca mnie swoją malutką i płaską główką.

 Kochać to niebezpieczna rzecz.