Myślę, że ci najsmutniejsi ludzie zawsze najbardziej ...
Myślę, że ci najsmutniejsi ludzie zawsze najbardziej starają się rozweselać innych. Bo wiedzą jak to jest gdy czujesz się kompletnie bezwartościowy. I nie chcą by nikt inny czuł się podobnie.
Życie jest sztuką, której nikt z nas nigdy do końca nie zdąży się nauczyć. Wciąż uczymy się, jak być mądrzejsi, silniejsi, lepsi. Uczy nas pokory, cierpliwości i wytrwałości. Uczy nas także, że nawet najcięższe chwile są przemijające.
I moim zdaniem wzrost dla samego wzrostu to logika komórki rakowej.
Trudno umrzeć jak mądry, kiedy żyć trzeba jak wszyscy głupi.
Co rano budzimy się, wstajemy z łóżek i nigdy nie wiemy, w jakim momencie życie przywali nam prosto w twarz.
Nikt nie przechodzi przez życie bez bólu - tego jestem pewien. Ceną za radość jest smutek. Ceną za posiadanie jest utrata. Można narzekać, lamentować i odgrywać rolę ofiary - i wielu tak robi - ale tak po prostu już jest.
Żyj tak, aby twoim znajomym
zrobiło się nudno, kiedy umrzesz.
Chciałem powiedzieć światu tylko jedno słowo. Ponieważ nie potrafiłem tego, stałem się pisarzem.
Królik ma szansę uratować życie tylko wtedy, gdy wyjdzie naprzeciw lisowi.
Jak przekleństw wiązanki bywają poranki.
Życie, które łatwo jest zepsuć, a naprawić tak trudno.