Literatura zaczyna się tam, gdzie przestaje być normalnie.

 Wyprawiała się w przeszłość, żeby ogrzać się w cieple wspomnień.

  Bogowie są bowiem na ogół zazdrośni i jeśli dają ziemskiemu śmiertelnikowi rok szczęścia, natychmiast zapisują ten dług i pod koniec życia żądają zwrotu za lichwiarską cenę.

 Śmieszne, jak mało czasami się widzi i rozumie, choć człowiek myśli, że wie już wszystko.

 Brak strachu nie wynika z czystego sumienia, lecz z braku świadomości bliskości śmierci.

 Świat nigdy nie patrzy, gdy dzieją się rzeczy wielkie.

 Gdyby miłość była pokarmem,
umarłbym z głodu na ochłapach,
które od ciebie dostawałem.

 Rozumiem, że nie da się uciec przed przeznaczeniem. Niepotrzebnie próbowałam.

 W miłości nigdy nie jest za późno na drugą szansę.

 Lepiej żyć niż zginąć. Dopóki się żyje, można walczyć!

 Świat nasz rodzajem labiryntu: wchodzącym - obszerny, chcącym wyjść - zbyt ciasnym się staję.