Ludzie po prostu nie potrafią używać serca. Dawno o tym ...
Ludzie po prostu nie potrafią używać serca. Dawno o tym zapomnieli.
Trzeba zajmować się tym, co ma się przed sobą.
Przyszłość jest rodzaju żeńskiego i (dlatego) nieobliczalna.
[...] jeśli kogoś tak dręczą marzenia o życiu osiadłym, nigdy nie zapuści korzeni.
Tych ludzi przede wszystkim pociąga przygoda.
Prawdziwie kochasz wtedy, kiedy nie wiesz dlaczego.
Źle z wami! Widocznie wytworzyła się wam dusza.
Chcę uciec albo umrzeć albo się rozjebać. Chcę być ślepy i niemy i nie mieć serca.
Są granice tego, co można zrobić dla drugiego człowieka.
Ludzie niczego nie boją się tak, jak własnej pamięci. A ze wszystkich ludzi na świecie ja się jej najbardziej boję.
Mam wiarę. Tylko nie jestem pewien, w co wierzę.
Narzucanie swojej woli jest właśnie tym, czego miłość nie robi.