Bądź sobie szczęśliwa. Tylko pamiętaj, życie nie jest cukierkową telenowelą.

 Płakać trzeba w spokoju. Tylko wtedy ma się z tego radość.

 Nie hoduj w sobie więcej, niż możesz połknąć:
miłości, uniesień czy nienawiści.

 Rano nad wodą wszystko człowieka cieszy, gdyż dzień mu jeszcze nie spowszedniał i nikt mu go jeszcze nie zdążył zatruć.

 Może człowiek, jak skóra na dłoniach, robi się twardszy pod wpływem stale zadawanego bólu.

 Teraz kiedy naprawdę miałem ją w ramionach, tęskniłem za nią jeszcze bardziej.

 Ci, który nas kochają, tak naprawdę nigdy nas nie opuszczą.

 Miłość ponoć przenosi góry, może poruszyć z posad świat, jest wszystkim, czego nam potrzeba, ale zawodzi w zderzeniu z realiami życia.

 Nie słowami prosi się o wybaczenie.

 Człowiek ma jednak niespożytą zdolność odradzania się na nowo.

 Sumienie to ten cichy, łagodny głos, którego nikt nie słucha