Zwykłym ludziom nigdy nie było dane przeżyć apokalipsy.

 Im bardziej w życiu ma się pod górkę...
tym piękniejsze będą później widoki.

 To, co w niej było zapowiedzią stało się kamieniem, a kochać można tylko zapowiedź.

 Żyj tak, jakbyś miał już za sobą to wszystko, czego pragniesz. Wówczas pojmiesz, jak dużą przestrzeń zamieszkują twoje pragnienia i jak malutką twoja rzeczywistość.

 W wypowiedzianych słowach jest tlen: powietrze, którym oddycha małżeństwo.

 ...żyje się po to, aby ryzykować.

 Nie mamy pojęcia o zasobach tkwiących w nas in potentia, jeśli nie musimy z nich czerpać.

 Dramat zaczyna się wtedy, kiedy nie ma się już gdzie iść.

 Owinęłam folią bąbelkową brutalną rzeczywistość, jaką przedstawiały słowa.

 Tkwił we mnie jakiś zarodek perfidnych i pochopnych gestów, które wykonywałam pomimo poskromionych już, ładnie ułożonych loków.

 To samotne przedsięwzięcie. Ścieżka, którą muszę przejść sam. Ja i tylko ja.